پالایش و پخش در بازار روانکارها تنش ایجاد کرده است

به گزارش نبض بازار به نقل از نفت ما ، مهندس «علیرضا آمار محمدی»، کارشناس فروش و مهندس محصول روانکار در مورد افزایش 38 درصدی قیمت لوبکات از ابتدای سال تاکنون به خبرنگار «نفت ما» گفت: تحولات اخیر در افزایش قیمت لوبکات که ناشی از حذف چند مرحله ای سوبسیدهای اعمالی از طرف پخش و پالایش و همچنین قیمت های به روز شده نفت بوده است، پیکره بازار فروش روانکار را به طور جدی به لرزه درآورده است و در همین رابطه منتقدین حذف یارانه و همچنین معادل سازی ارزش قیمت آن با ارز نیمایی، راوی مشکلات پیش آمده از افزایش قیمت تمام شده خود می باشند که با وضعیت ضعیف توان خرید بازار، گره خورده است.
این کارشناس بازار روانکار افزود: بازاری که متاثر از سیاستهای فروش شرکتهای بزرگ دولتی می باشد به صورت مستقیم با فشارهای اعمالی از پالایش و پخش بر قیمت گذاری لوبکات به تنش می افتد.
آمار محمدی تصریح کرد: روی دیگر این سکه، از نگاه تولیدکنندگان بخش خصوصی، کاملاً متفاوت دیده می شود، بدین صورت که شرکت های خصوصی روانکار، از تلاطم بازار حذف یارانه های دولتی به عنوان یکسان سازی شرایط تولید و رقابت پذیرتر بودن بازار یاد کرده و معتقدند که نسخه درمانگر این ابر بازار، که بعد از انرژی،
بزرگترین سهم نقدینگی را در خود می دیده است، همانا حمایت از تولید داخل با واقعی سازی قیمت ها و عادلانه بودن عرصه رقابت و امید به ثبات آن در آینده خواهد بود حتی اگر چالش جدیدی را در این مسیر تجربه کنند.
این کارشناس روانکار در ادامه سوالاتی را به شرح ذیل برای روشن شدن بحث مطرح کرد: آیا تاکنون، پالایشگاه های تولید روانکار که با سود دهی، همیشه پرچم دار بورس بوده اند، در محاسبات خود، قیمت تمام شده بدون سوبسید را دیده اند؟ آیا درون نمودارهای سوددهی گذشته، نهایت کاهش هزینه های سربار تولید، مدیریت شده است؟ آیا اگر تکنولوژی ساخت و تولید آنها بروز رسانی می شد و روغنهای پایه گروه II ، III و بالاتر نیز جزو تولیدات لحاظ می گردید ، قابل رقابت با دیگر فروشندگان در صادرات می بود؟
آمار محمدی با تاکید بر اینکه قضاوت عادلانه در این مقوله، علاوه بر بررسی عمیق و کارشناسی حرفه ای پیرامون موارد فنی، مالی و سیاست گذاری های اقتصادی، هم اندیشی و همدلی همه ابعاد تاثیرگذار الزامی است، اظهار داشت: قطعاً چالش پیش روی آنها با حذف سوبسیدها و افزایش قیمت لوبکات و روغن پایه که به نقل از پخش و پالایش با قیمت های جهانی اعلام می گردد، در صورت مدیریت انجام گرفته با سیاست پیشرفت روز افزون در جایگاه صادراتی، و رقابت بین المللی از طرف پالایشگاهها، نمی بایست نگرانی ایجاد کند، چرا که اصولاً می بایستی از ابتدا در هزینه های تمام شده لحاظ گردیده و با مقایسه ساده ای می توان شبیه وام های دریافتی واحدهای تولیدی خصوصی در نظر گرفت که روزی زمان استرداد اصل و حتی سود و کارمزد آن فرا می رسد و بخش خصوصی با این شرایط و قاعده، سالهاست که در بازار، همپای
بخش دولتی در تلاش و حیات می باشد. لذا به نظر میرسد که بایستی صبر پیشه نمود و با گزارش گیری از بازار ، موضوع فوق، توسط کارشناسان مجرب ذیربط، مورد قضاوت قرار گیرد.
این کارشناس فروش روانکار با تاکید بر اینکه هرگونه نوسانات قیمتی حتی از نوع کاهشی، قطعاً در روند بازار و فروش تاثیر گذار خواهد بود، افزود: حال اگر شوک افزایش قیمت را بر دوش بازار تعریف کرده و زنجیره بلامنازع فروش را در اتصال تولید تصور نماییم، چیزی جز نگرانی و افت راندمان را نمی توان تصور نمود.
آمار محمدی با اشاره به اینکه فشار همه جانبه تحریم ها با هدف کاهش توان اقتصادی طراحی شده است که همزمان با تصمیمات مدیریتی کلان در هر زمان، استرس تولید کنندگان را در پی داشته است، تصریح کرد: تجربه چندین ساله در تحمل و مبارزه با تحریم ها نشان داده است که تولید کنندگان توانمند و متخصصین داخلی از فضای خالی ناشی از عدم واردات کالاهای خارجی ، نهایت استفاده را برده و خود را توانمند تر ساخته اند و فرصتی برای حضور در عرصه های غیر قابل تصورشان را تجربه کرده اند و به قول معروف " آنچه مرا نکشد، قوی ترم خواهد ساخت." البته واحدهای تولیدی عمدتاً از تصمیمات غیر اصولی گذشته و حال، در مقیاس کلان رنج برده اند، تصمیماتی که بعضاً در تصویب آن، حداقل مشاوره را هم نداشته اند.
این کارشناس بازار روانکار در مورد یارانه های اعطایی به تولید راونکار گفت: اگر روزی سوبسید ها جهت کمک به تولید، طراحی و تصویب شده اند و بررسی فرآیند آنها به لحاظ راندمان تولید و عرضه آن، رضایت
بخش گزارش و تلقی شده است، پس حذف آن نیز قابل تامل و غیر ضروری به نظر می رسد و همچنین اگر به هر دلیل، توجیهات ارائه شده پیرامون یارانه کمک به صنعت، نتوانسته است باری از دوش اقتصاد و موفقیت تولید بر دارد و یا در اثر گذشت زمان ، تغییر راندمان داده و سیر منفی را پیش گرفته است، چه بسا بهتر باشد با جراحی فوری و یکباره بدنه تولید وابسته به یارانه، و همگن کردن محیط اقتصادی آن در سازگاری با تولیدات مشابه خارجی و حتی داخلی، تکلیف نهایی کلیه زنجیره خرد و کلان وابسته به آن واحدهای تولیدی را نیز روشن نموده و از هرز گردی انرژی و خلاقیت مثبت اندیشان دلسوز، جلوگیری به عمل آورده و راه های احتمالی فساد و احتکار و رانت های مختلف نیز مسدود گردد.
وی ادامه داد: تصورات واهی و غیر اصولی تزریق یارانه در صنعت، همان اندازه می تواند بر پیکر تولید مضر دیده شود که حذف بدون کارشناسی و عواقب سنجی، نیز مشکل زا خواهد شد.
مهندس آمار محمدی در پایان در مورد راهکار مساله افزایش قیمت لوبکات اظهار داشت: ایجاد کارگروه های مجرب و با انگیزه از هر دو طیف تولیدکنندگان دولتی و خصوصی، و هم اندیشی با مقامات صاحب رای پر توان در چالش پذیری اقتصاد تولید و البته بررسی نسخه های درمانگر واحدهای تولیدی بیمار متوسل به یارانه، همگی می توانند راهگشای عبور کشور و اقتصاد و تولید از آتش تحریم ها باشند، چه بسا که این مهم حتی در دوران پساتحریم هم مفید فایده خواهد بود و شاید هم اکنون توسط مسوولان وظیفه شناس در حال بررسی باشد. انشالله.